Harvard Üniversitesinden Yeni Bir Keşif

Neredeyse bir yüzyıl boyunca, diyabet hastaları durumlarını yönetmek için enjekte edilebilir insüline güveniyorlardı. Neredeyse uzun süredir araştırmacılar, insülini oral yoldan uygulamak için bir yol izlediler.
İnsülin enjeksiyonları hayat kurtarıcı olabilirken, hastalar rahatsız edici, hantal ve hastalar için gittikçe daha pahalı, bu nedenle sağlık hizmeti sağlayıcıları daha az etkili oral ilaçlar lehine insülin enjeksiyonlarını reçete etmeyi geciktiriyor.
Harvard'a bağlı Brigham ve Kadın Hastanesi, MIT ve Novo Nordisk'ten gelen bir araştırmacı ekibi, kliniğe enjekte edilmek yerine yutulabilecek bir oral insülin formülasyonu getiren yeni bir yaklaşıma öncülük etti. Fonu ve Novo Nordisk'ten bilim adamları ile işbirliği içinde olan ekip, büyük bir hayvan modelinde midenin iç kısmına insülin enjekte edebilen sindirilebilir bir mikronejeli geliştirdi. Sonuçlar Bilimde yayınlandı.
“Açıklanan çalışma, bir ilacın mide duvarına enjekte edildiğinde ilacın vücutta çok hızlı bir şekilde dağılabileceği de dahil olmak üzere, birkaç kritik klinik gözlemle oluşturulmakta ve motive edilmektedir. Dahası, midenin keskin acıya duyarsız olduğunu ve küçük, keskin nesnelere karşı çok toleranslı olduğunu biliyoruz ”dedi. Eşlik eden yazar C. Giovanni Traverso, Brigham'daki Gastroenteroloji Bölümünde yer alan bir gastroenterolog.
Traverso ve meslektaşları, mikrodalganın mide zarına enjekte etmesi için, pH'ta kalın uçlarda gezinme, kalın mukus katmanları, sıcaklık ve güvenilir yönlendirme dahil olmak üzere çeşitli zorlukların üstesinden gelmek zorunda kaldı.
Kendi kendine oryantasyonlu milimetre ölçekli aplikatör veya SOMA olarak bilinen sindirilebilir cihazları, sırtını döndüğü zaman kendi kendine dönebilen bir tür olan kendi kendine yönlenen leopar kaplumbağasından ilham almıştır. SOMA'nın şekli ve yoğunluk dağılımı optimize edildi, böylece mikro-iğne mideye her seferinde aynı yönde iniyor.
“Bu keşif, sadece ilaç dağıtımını değil aynı zamanda ilaç keşfini de değiştirme potansiyeline sahip.”
Robert Langer
Bezelye büyüklüğünde yaklaşık olarak, SOMA insülinden yapılmış bir iğneyi barındırır ve enjeksiyonu bir şeker diski tarafından yerinde tutulan bir yay ile kontrol edilir. Şeker diski midedeki nemin mikro-enjeksiyonun tetikleyicisi olarak işlev görmesine izin verir ve katı insülin iğnesi ilacın yeterli bir dozunun verilmesini sağlar. Büyüklüğü ve malzeme yapısı önceden onaylanmış FDA yenilebilir cihazlara benzer.
Harvard-MIT'den Profesör Enstitü Profesörü Robert Langer, “SOMA sisteminin ve sistemin kendisinin altında yatan bilimsel ilkeler, peptitler, proteinler ve nükleik asitler gibi büyük moleküllerin oral yoldan verilmesini sağlama potansiyeline sahip” dedi.
Sağlık Bilimleri ve Teknolojisi Anabilim Dalı
“Bu keşif, sadece ilaç dağıtımını değil aynı zamanda ilaç keşfini de değiştirme potansiyeline sahip çünkü mevcut ilaç keşif çabalarının çoğu, hastaların oral yoldan alabileceği küçük moleküllü ilaçları oluşturmayı hedefliyor” dedi.
Bir model sistem olarak domuzları kullanan ekip, poli (etilen) oksit (PEO) ile birlikte 0.3 mg insan insülini ile yüklenen mikroneler uyguladı. Daha sonra insülin / PEO kombinasyonunun ne kadarının kanda kaldığını ve beş hayvandaki kan şekeri seviyesini ölçtüler.
Ekip, kandaki glikoz seviyelerinde belirgin bir düşüş bulmuş, kandaki beş aktif kontrolde insülin enjekte edildiğinde olduğu gibi kandaki benzer aktif ilaç seviyeleri görülmüştür. Ekip, mide enjeksiyonlarından hiçbir doku hasarı veya anormallik belirtisi görmedi, herhangi bir sıkıntı belirtisi görmedi ve beslenme veya dışkı düzenlerinde herhangi bir değişiklik görmedi.
Önemli olarak, yazarlar SOMA'nın sadece aç bir durumda olan hayvanlarda çalıştığını belirtmiştir. Ayrıca günlük mide enjeksiyonlarının kronik etkilerini belirlemek için daha fazla araştırma yapılması gerekeceğini de belirtiyorlar.
“Ek bir çalışmaya ihtiyaç duyulurken, SOMA çok sayıda uyuşturucu sunma potansiyeli olan bir platformu temsil ediyor. Sonuçlarımız, insülin ve diğer ilaçların oral yoldan verilmesi için bu tekniğin daha fazla değerlendirilmesini teşvik etmekte ve haklı çıkarmaktadır ”dedi.
Bu çalışmanın diğer yazarları Alex Abramson, Ester Caffarel-Salvador, Minsoo Khang, David Dellal, David Silverstein, Yuan Gao, Morten Revsgaard, Frederiksen, Andreas Sebze, František Hubálek, Jorrit J. Su, Anders V. Friderichsen, Johannes Fels, Rikke'dir. Kaa Kirk, Cody Cleveland, Joy Collins, Siddartha Tamang, Alison Hayward, Tomas Landh, Stephen T. Buckley, Niclas Roxhed ve Ulrik Rahbek.
Bu çalışma, kısmen Novo Nordisk hibesi, NIH Grant No. EB-000244, bir NSF GRFP bursu, Brigham ve Kadın Hastanesinde Gastroenteroloji Bölümü, Viking Olaf Björk burs güvencesi ve MIT UROP programı tarafından finanse edildi.
Makaledeki ortak yazarlar Novo Nordisk'in çalışanlarıdır. Traverso ve diğer ortak yazarlar, oral biyolojik ilaç dağıtımını tarif eden patent başvuruları için buluş sahipleridir. Traverso ve Langer, Novo Nordisk'ten danışmanlık ücreti aldığını bildirdi.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın!