Siyah üniversitede iken okumak nasıl bir şey?

Güney Afrika yüksek öğrenim kurumları, geçmiş eşitsizliklerin üstesinden gelme ve kendi seslerini bulma ihtiyacı ile motive edilen bir değişim ve dönüşüm sürecinde gömülüdür. Bu fermentin ortasında, beş yıllık bir çalışma, öğrenci deneyiminin çekirdeğini araştırmaktadır.
Geçtiğimiz yılın sonuna doğru basılmış, Karayken Çalışma: Güney Afrika üniversitelerinde Sharlene Swartz, Alude Mahali, Relebohile Moletsane, Emma Arogundade, Nene Ernest Khalema, Adam Cooper ve Candice Groenewald tarafından yazılan Irk, eğitim ve özgürlük Güney Afrika Yüksek Eğitim ve Öğretim Dairesi için yürütülen Eğitim ve Özgürleştirme Projesi İnsan Bilimleri Araştırma Konseyi tarafından hazırlanan raporda.
Çalışmaya bir hazır belgesel, Hazır mı Değil mi! Siyah Öğrencilerin Güney Afrika Üniversiteleri Deneyimi .
Engeller
“Güney Afrika Üniversitesinde Siyah iken ders çalışmanın nasıl bir şey olduğu” çalışması, Güney Afrika'daki sekiz üniversiteden küçük bir öğrenci grubunu aldı ve “üniversitede (bazen dışarıda) yolculuklarını izledi, Öğrencilerin karşılaştığı hangi engelleri ve kurumlarla birlikte ne yaptıklarını sorduğunu sormak ”.
Temmuz 2013 - Mart 2017 tarihleri arasında yapılan çalışmaya 74 Siyah öğrenci, 6 Renkli öğrenci, 2 Hintli ve 6 Beyaz öğrenci dahil edildi. 11 öğrenci ile temas kesildi ve takip edilen son sayı, 43'ü kadın, 69 idi. Çalışmanın sonunda, 27 kişi mezun olmuş, 35 kişi henüz kurslarını tamamlamamış ve yedi tanesi de diplomalarını tamamlamadan önce iş bulmak ya da iş aramak için ayrılmıştır.
2015 yılında, çalışmanın üçüncü yılında, #RhodesMustFall hareketi ve ardından gelen #FeesMustFall protestoları ve diğerleri, araştırmada öğrencilerin ortaya çıkardığı sorunları keskin bir şekilde rahatlattı.
Çalışmanın yazarlarına göre, öğrenciler arasında yüksek başarısızlık oranı, zamanında düşük kurs tamamlama oranları ve Siyah Beyaz öğrenciler arasında kayıt olma ve tamamlamada eşitlik eksikliği Güney Afrika'da yükseköğretim eğitiminin karşılaştığı önemli zorluklar arasındadır.
“Kayıtlı Siyah öğrenci sayısı 1995'ten bu yana artmış olsa da, üniversitedeki Siyah öğrencilerden (nüfus büyüklüğünün bir oranı olarak) Beyaz gençlerin neredeyse dört katıdır (2014'te% 15 -% 54 Beyaz). Ayrıca, Beyaz tamamlama oranları Siyah öğrencilerin oranından ortalama% 50 daha yüksektir ”diyor.
Birden çok ihtiyaç
Beyaz azınlık seçkinleri için apartheid sırasında oluşturulan üniversiteler, “daha önce dışlanmış olan ve farklı tarihler ve önceki eğitim deneyimleri nedeniyle üniversitelere girmeye sık sık hazırlıklı olmayan, çoğu zaman üniversitelere girmeye hazır olmayan çok sayıda ihtiyaç ve zorluklarla yeterince ilgilenmediler. üniversiteye yerleşme yeteneği ”.
“Öğrenciler, öğrenci yaşamının çeşitli yönlerinde, kaynaklara erişimden, öğrenci konutlarından ve dil politikalarından ayrımcılığa maruz kaldılar.” Siyah öğrenciler kendilerini “sosyo-ekonomik merdivenin en düşük seviyesinde” olarak belirlediler ve sık sık ücret ödeyemediklerini söylediler. Onları “diğer ırk gruplarındaki akranlarıyla karşılaştırıldığında yalıtılmış ve utanmış hissetmelerini” sağladı.
Üniversite çalışanları arasında ırksal dengesizlikler görülüyordu: idari personel Güney Afrika demografik yapısını daha yansıtıyor olsa da, bu durum siyah personelin daha düşük mevkilerde olduğu, akademik görevlilerde ise çoğunlukla beyazlar tarafından görevlendirildiği bir durum değildi.
Akademik personel arasında adil bir ırksal temsil eksikliğinin yanı sıra, öğrenciler de müfredat hakkındaki endişelerini dile getirdiler. “Öğrenciler apartheid'in sona ermesinden 23 yıl sonra, sömürgeciliği ve apartheid'i ilerletmek için tasarlanmış müfredatlara yönlendirildiklerini düşünüyorlardı. Özellikle çoğu Siyah öğrenci, yaşadıkları deneyimlerini yansıtmadığını iddia ettikleri müfredat içeriğinden çok uzak olduklarını düşünüyordu. ”
Bu, Psikoloji, sosyoloji, hukuk ve benzeri tüm disiplinleri (doğal bilimler hariç) tüm Avrupa merkezlerini ve Batı bilgisini ilerleten ve Güney Afrika bağlamını yansıtmayan çağrıları hissettiren Hintli ve Renkli öğrenciler tarafından paylaşılan bir düşüncedir. yankılanıyordu. ”
Dil
Dili başka bir engeldi. Güney Afrika'da 11 resmi dil olmasına rağmen, “üniversitelerde eğitimin çok büyük bir çoğunluğu İngilizce ya da Afrikalılar dilinde yapılıyor”. Bu, üniversite öğrenim dilinin öğrenci için ikinci hatta üçüncü bir dil olabileceği bir ülkede.
2001 yılında Milli Eğitim Bakanlığı tarafından yayımlanan yükseköğretim için bir dil politikasına rağmen, İngilizce kullanımı önemli ölçüde artmıştır. “Dolayısıyla, çekici resmi politikalar varken, Güney Afrika üniversitelerinde İngilizlerin ve Afrikalıların ısrarcı hâkimiyeti, başarıyı önleyen bir çıkmaz olmaya devam ediyor.”
Öğrencilere göre, akademik ve finansal faktörler, iki “üniversitelere erişimi engelleyen ve devam eden engelleri en aza indiren engellerdi” ”. Akademik faktörler, çalışma programı için önceden hazırlıksızlığı içermektedir; kaliteli ders anlatımı; şikayet için etkisiz kanallar; akademik destek eksikliği ve entelektüel yetersizliğin korkuları.
Finansal açıdan öğrenciler parasal sıkıntıların akademik strese göre daha büyük bir engel oluşturduğunu düşünüyorlardı. Sık sık kararsız Ulusal Öğrenci Mali Yardım Programına (NSFAS) bağlı olarak veya çalışmalarını finanse etmek için yarı zamanlı istihdam bulmaya bağlı olarak, öğrenciler finansmanlarının kontrollerinin ötesinde olduğunu, özellikle ders kitapları için ekstra maliyetler, pahalı ve zahmetli kayıt ve idari sistemler ve bunun yanında sorunları olduğunu düşündüler. kampüste veya kampüste yetersiz konaklama.
Bu tür zorluklara rağmen, araştırmadaki öğrenciler “yaşam yörüngelerini olumlu yönde görüyorlardı. Daha iyi kariyer yollarının temelini atma kabiliyeti açısından eğitimi yaşamlarının en önemli yönü olarak görme eğilimindeydiler. ”
“Karşılaştığımız öğrenciler kayıtsız değildi ya da çoğunlukla başarısızlıkları için başkalarını suçladılar. Bunun yerine, hayallerini gerçekleştirmelerine yardımcı olmak için yapılması gerekenler hakkında sayısız fikir ürettiler ”dedi.
Öneriler
Eğitim alırken Siyah , dezavantajlı geçmişe sahip öğrencilere kurs gereksinimlerini, kariyer seçimlerini ve finansman fırsatlarını anlamalarında yardımcı olmak; mentorluk ve meslektaş değişimi, artı hiyerarşik yapıları düzleştirme.
Ortak yazar Alude Mahali, University World News'e şöyle dedi : “Herkesin yapabileceği bir şey var - öğrenciler, öğretim görevlileri ve üniversite başkanları.”
Monograf, Yükseköğretim ve Eğitim Bölümüne ve diğer tüm devlet kurumlarına ve ayrıca tüm katılımcı kurumlara gönderildi ve yazarlar, çalışmalarını ve belgeselini hazırlayan veya hazır olmayan üçüncül kurumlarda bir dizi çalıştay ve seminer düzenliyor .
Ortak yazar Relebohile Moletsane'ye göre, #FeesMustFall kampanyası gibi, çalışma sırasında meydana gelen gelişmelerden bazıları, çalışma tarafından gündeme getirilen sorunların ele alınmasına yönelik hareketleri çoktan başlattı.
“Üniversiteler (ve devlet), öğrencilerin ücretsiz eğitim taleplerinin haklı olduğunu ve bir şeyler yapılması gerektiğini kabul ettiler. Devlet ve üniversitelerin farklı olduğu yerlerde, mümkün ve-veya sürdürülebilir olan müdahale biçimine atıfta bulunulmaktadır. ”
Dekolonize edilmiş bir müfredat talebinin, farklı seçmenler tarafından farklı şekilde anlaşıldığı halde “dekolonizasyonu” ve bu anlayışı yansıtmayı amaçlayan müfredat geliştirmeyi amaçlayan çeşitli müdahaleler ve politika değişiklikleri ile birçok kurumda benzeri görülmemiş bir dikkat çekiyor ”dedi.
Yazar-yazar Sharlene Swartz şöyle kabul eder: “Meseleler hakkında kesinlikle daha fazla farkındalık var, ancak mücadelelerin çoğu her yıl, örneğin öğrenci konaklama yetersizliği gibi tekrarlanıyor. NSFAS, bir miktar başarı ile kendini çözmeye çalışıyor. Bu yüzden bazı ilerlemeler kaydedildiğini ancak hala daha fazlasının gerekli olduğunu söyleyebilirim. ”
Siyah iken okumak : Güney Afrika üniversitelerinde yarış, eğitim ve özgürleşme HSRC Press web sitesine kaydolursanız ücretsiz olarak indirebilirsiniz..Belgesel Hazır mı Değil mi! Siyah Öğrencilerin Güney Afrika Üniversiteleri Deneyimi YouTube'da izlenebilir .
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yazın!